Były księżniczki i superbohaterowie, motylki, biedronki i koty, Harry Potter, Psi Patrol i czarodzieje. Jednym słowem święto dziecięcej wyobraźni.
Muzyka grała, kolory wirowały, a radość miała własny dress code
Takie chwile budują wspomnienia, które zostają dłużej niż brokat na podłodze
Wraz z przedstawicielami Instytutu Pamięci Narodowej Hubertem Burym Naczelnikiem Oddziałowego Biura Upamiętniania Walk i Męczeństwa IPN Oddział w Rzeszowie oraz dr. Jackiem Magdoniem starszym specjalistą IPN Oddział w Rzeszowie, a także z Szymonem Pacyną w asyście Drużyny Strzelców Szkoły Podstawowej im. Sybiraków w Nawsiu, złożyliśmy kwiaty i zapaliliśmy znicz przy tablicy upamiętniającej zesłanych na Sybir mieszkańców Nawsia.
10 lutego 1940 roku rozpoczęła się pierwsza masowa deportacja Polaków na Sybir, przeprowadzona przez NKWD.
W głąb Związku Sowieckiego wywieziono około 140 tysięcy obywateli polskich.
Wielu z nich zmarło już w drodze.
Tysiące nigdy nie wróciły do Ojczyzny.
To nie tylko data w podręczniku.
To los konkretnych ludzi.
To nasza lokalna Golgota Wschodu.
Pamiętamy.
Bo pamięć jest formą odwagi.
Dzieci robiły bańki mydlane na mrozie i wydarzyło się zjawisko fizyczne: bańka leci, błyszczy, po czym krystalizuje się jak szklana kula.
Ogólnopolski Konkurs Przedmiotowy „LEON”
Nasi uczniowie osiągnęli świetne wyniki na poziomie ogólnopolskim. Brawo!
Klasa 3
Zintegrowane sprawności (1292 uczestników):
Barbara Szczepkowicz – 3. miejsce
Tomasz Sroka – 7. miejsce
Jakub Pieknik – 9. miejsce
Matematyka (4720 uczestników):
Barbara Szczepkowicz – 5. miejsce
Jakub Pieknik – 10. miejsce
Tomasz Sroka – 13. miejsce
Wojciech Książek – 16. miejsce
Klasa 2
Zintegrowane sprawności (1416 uczestników):
Kuba Komorowski – 7. miejsce
Aleksandra Bieś – 10. miejsce
Natalia Gawron – 10. miejsce
Weronika Chłopek – 12. miejsce
Matematyka (4832 uczestników):
Eliza Bieszczad – 32. miejsce
Klasa 1
Zintegrowane sprawności (1798 uczestników):
Karolina Kowal – 8. miejsce
Julia Szkotnicka – 15. miejsce
Emilia Pyc – 15. miejsce
Matematyka (2245 uczestników):
Antoni Jaworek – 12. miejsce
Miłosz Wyciślak – 18. miejsce
Franciszek Mazur – 19. miejsce
Gratulujemy wszystkim uczniom i nauczycielom! Jesteśmy z Was dumni!
No i proszę… zima zrobiła galerię sztuki pod chmurką.
Na gałęziach wiszą mroźne witraże z pomarańczy, jabłek, orzechów i ziaren.
Trochę dla oka, trochę dla skrzydlatych gości.
Było gwarno jak w ulu, radośnie jak w dzieciństwie i słodko… bo od serca
Nasze małe pszczoły z zapałem i uśmiechem tworzyły miodzik dla Babci i Dziadka, prezent prosty, ale prawdziwy, jak dziecięca wdzięczność.
Na scenie, ruch, śpiew i złote skrzydełka wyobraźni.
Na widowni, ciepłe spojrzenia i serca, które topniały szybciej niż miód w herbacie.
Dziękujemy dzieciom za radość, a Babciom i Dziadkom za cierpliwość, mądrość i miłość.
Bo to Wy jesteście fundamentem rodzin, na którym wszystko się trzyma.
Jazda na workach z sianem, zero technologii, sto procent radości.
Śmiech niósł się dalej niż sanki, policzki czerwone jak jabłka, a czas na chwilę się zatrzymał.
Tak właśnie wygląda dzieciństwo, które się pamięta latami.
Prosto. Prawdziwie. Po naszemu.
Dokarmianie ptaków zimą to prosty gest, ale ogromna lekcja wrażliwości i troski o przyrodę.
Brawo dla naszych młodych pomocników!
Tu, między codziennością a ciszą Adwentu, powstała szopka, zrobiona wspólnymi rękami nauczycieli i rodziców, umieszczona na wagonie, który niesie swoją historię.
Dla nas i dla Was. Bo trzeba. Bo tak się zawsze robiło: gdy nadchodzi ten czas, człowiek staje obok człowieka i buduje coś więcej niż dekorację.
To nie jest tylko szopka.
To znak, że wspólnota wciąż oddycha.
Że tradycja nie jest muzeum, lecz żywą opowieścią.
Zatrzymajcie się na chwilę.
Święta już tu są.
Cała szkoła na scenie, każdy uczeń sercem tworzył tę bożonarodzeniową historię.
To nie tylko Wigilia, to efekt pracy zespołu, na którym zawsze mogę polegać.
Dziś z całego serca dziękuję pracownikom naszej szkoły za pracowitość, rzetelność i zaangażowanie. Za spokój, który czuć nawet wtedy, gdy dzieje się bardzo dużo. Szczerze, nie mogłam wybrać lepszego zespołu do współpracy.
Pani Halinko, Pani Elu, Pani Danusiu, Pani Asiu, Bartku.
Dziękuję za pomoc przy wszystkich przedsięwzięciach i projektach szkolnych. Za codzienną obecność tam, gdzie trzeba. Często za kulisami, bez reflektorów i oklasków, poza kadrem, a jednak wykonując pracę, bez której szkoła po prostu by nie działała. To dzięki Wam wszystko się spina i działa.
Praca z Wami to przyjemność. Każdy wie, co ma robić.
I to jest prawdziwa siła tej szkoły.
Z wdzięcznością i szacunkiem,
Adrianna Sulimirska
Dyrektor Szkoły Podstawowej im. Sybiraków w Nawsiu
Drużyna Strzelca z Nawsia przekazała Światełko dalej, cicho i skromnie, tak jak robi się rzeczy naprawdę ważne.
Bo dobro nie krzyczy.
Dobro się pielęgnuje, dzień po dniu, gest po geście.
A pokój zaczyna się tam, gdzie ktoś wybiera światło zamiast obojętności.
Tradycja trwa. Wartości mają się dobrze.
Kornelia zwyciężyła w konkursie piosenki zimowo-świątecznej „Nastrój się na Święta”, organizowanym w ramach cyklu III Zimowe Dni KultURy Austriackiej i Języka Niemieckiego, przez Bibliotekę Austriacką, działającą przy Instytucie Neofilologii Kolegium Nauk Humanistycznych Uniwersytetu Rzeszowskiego.
Ogromne gratulacje dla wszystkich Laureatów oraz wyrazy uznania dla Opiekunów:
pani Edyty Nieckarz i pana Tomasza Andreasika za profesjonalne przygotowanie uczennicy.
Brawo Kornelia! Brawo Opiekunowie!
44 lata temu odebrano Polsce głos.
Dziś ten głos wraca w modlitwie, w hymnie, w młodych sercach, które pamiętają.
W przeddzień rocznicy wprowadzenia stanu wojennego, podczas Mszy Świętej w kościele farnym w Rzeszowie, oddaliśmy hołd ofiarom Grudnia 1981 roku. Po Eucharystii, pod krzyżem misyjnym, uczniowie naszej szkoły odśpiewali hymn państwowy, a Kornelia Janowska z klasy VII przejmująco wykonała „Ojczyzno ma”.
Rzeszów, 12 grudnia 2025 r.
5.12. byliśmy w Podkarpackim Urzędzie Wojewódzkim w Rzeszowie, gdzie odbyło się wyjątkowe spotkanie łączące najmłodszych i tych, którzy wciąż pamiętają najtrudniejsze karty naszej historii, losy Zesłańców Sybiru.
W tę przestrzeń pamięci wszedł także Święty Mikołaj, spokojny, pogodny, z sercem większym niż jego worek. Każdemu w urzędzie wręczył rózgę i pyszny piernik, a co najpiękniejsze… nie zapomniał o „starszych dzieciach”, które niosą w sobie pamięć dawnych lat.
Dziękujemy, Święty Mikołaju, za radość, którą znów przyniosłeś!
Pachniało dziś u nas jak w domowej cukierni , cała szkoła wypełniła się aromatem świeżo pieczonych pierniczków.
A to wszystko dzięki naszym małym mistrzom szkolnej cukierenki, którzy przygotowali te smakołyki specjalnie… dla Mikołaja!
W załączniku pieczenie pierniczków.
Święty Mikołaj przyszedł dziś do szkoły i zabrał list, który dzieci tak starannie pisały i zostawiły na oknie.
Zajrzał do środka, uśmiechnął się spod siwej brody i… poczęstował się pysznym pierniczkiem.
A potem ruszył dalej swoim spokojnym krokiem, jak to on.
Radość dzieci? Ogromna, taka, co zostaje w sercu na długo.
Zapraszamy do obejrzenia filmiku - w linku pożiżej.
Dziś nasi najmłodsi zamienili szkolny korytarz w jedną wielką kartkę i stworzyli wspólny list do Mikołaja.
Patrząc na ich zapał i uśmiechy, łatwo przypomnieć sobie, jak piękne są proste, dziecięce marzenia, szczere, kolorowe i pełne nadziei.
Jeśli Mikołaj ma gdzieś zajrzeć w pierwszej kolejności, to zdecydowanie tutaj.
Powered by aSc EduPage
